Beeldmateriaal ontvangen via Google Drive: een checklist voor editors
Videografen sturen het materiaal van de dag voortdurend via Google Drive naar editors, en juist bij grote shoots gaat het mis. Dit is de checklist: waar je om vraagt, wat je controleert voordat je downloadt en hoe je weet dat je elk bestand hebt.
Van de makers van RushPull, een Mac-app die hele Google Drive-mappen bestand voor bestand downloadt en uploadt, zonder zipbestanden, en verdergaat waar hij gestopt is. Laatst bijgewerkt op 28 oktober 2026. Alle handleidingen
1. Als je om het materiaal vraagt
- Vraag om een maplink, geen zipbestanden. Uploadt de videograaf de camerabestanden zoals ze zijn, dan kies jij hoe je ze downloadt, en hoeft aan geen van beide kanten iets te worden gezipt of uitgepakt.
- Vraag of ze het met je e-mailadres delen in plaats van met “Iedereen met de link”. Zo blijft het materiaal privé. En de eigen tip van Google om de downloadlimiet te vermijden, die een populair bestand tot een dag lang kan blokkeren, is delen met specifieke Google Groepen in plaats van via openbare links.
- Geef grote uploads de tijd. Google laat iedereen tot 750 GB per 24 uur uploaden, en losse bestanden tot 5 TB. Een shoot van meerdere dagen kan de videograaf meer dan een dag uploaden kosten.
- De opslag is van hen. Volgens Google tellen bestanden die met je zijn gedeeld mee voor de opslag van de eigenaar, niet voor die van jou. Alleen kopieën die jij maakt, tellen mee voor de jouwe.
2. Voordat je downloadt
- Weet hoeveel er komt. De website van Drive toont niet hoe groot een map is. Tel de bestanden in elke map (klik op één bestand, druk op Command-A en Drive toont hoeveel er zijn geselecteerd), of vraag de videograaf om het totaal.
- Controleer de schijf. Er moet genoeg vrije ruimte op zijn, en hij moet een formaat hebben dat grote bestanden aankan: een schijf die als FAT32 is geformatteerd, kan geen enkel bestand groter dan 4 GB bewaren. ExFAT en APFS kunnen dat wel. Zo controleer je het.
- Beoordeel het materiaal niet op het voorbeeld van Drive. Volgens Google is het voorbeeld een verkleinde versie van het bestand, afgespeeld tot 1920 × 1080. Download een clip om het echte bestand te bekijken.
- Plan de tijd. Deel de totale grootte door je downloadsnelheid: bij 30 MB/s duurt 100 GB net iets minder dan een uur.
3. Downloaden
Voor een paar GB is de browser prima. Voor een hele shoot zitten zips in de weg: grote mappen komen als meerdere zipbestanden die kunnen mislukken of bestanden weglaten, en je hebt tegelijk ruimte nodig voor de zips en de uitgepakte bestanden. De drie manieren om een map te downloaden vergelijkt de opties, gratis en betaald.
Beperkt Google een bestand omdat het vaak is gedownload (“Te veel gebruikers hebben dit bestand onlangs bekeken of gedownload”), vraag de videograaf dan een nieuwe kopie te delen, of kijk wat nog meer werkt.
4. Voordat je de videograaf laat weten dat je het hebt
- Tel de bestanden op je schijf en vergelijk met Drive: in de Finder toont Weergave › Toon statusbalk hoeveel onderdelen een map bevat. Meer over controleren.
- Vergelijk een paar groottes. Drive toont de grootte van elk bestand; selecteer in de Finder een bestand en druk op Command-I. De grootste clips zijn het meest de moeite waard om te controleren.
- Speel een paar clips af uit het begin, het midden en het eind van de shoot.
- Werp de schijf uit in de Finder voordat je hem loskoppelt.
Bewaar de link van de videograaf tot er een back-up van de montage is. Blijkt er later iets te ontbreken, dan is één bestand ophalen veel makkelijker dan een hele shoot.
Waar RushPull past
RushPull is een Mac-app die we precies voor dit werk maken. Je plakt de maplink die de videograaf stuurde, en RushPull controleert hem en laat per bestandstype zien hoeveel bestanden er zijn en hoe groot de shoot is, voordat er iets wordt gedownload. Daarna bewaart het elk bestand zoals het is, direct op de schijf die je kiest, acht tegelijk, gaat het vanzelf verder na wegvallende Wi-Fi, de sluimerstand of een losgekoppelde schijf, en vergelijkt het elk bestand met Googles eigen vingerafdruk ervan. Beperkt Google een bestand, dan gaat RushPull door met de rest en probeert het dat ene bestand vanzelf steeds opnieuw.
Wat je nodig hebt: een Mac met macOS 13 of nieuwer, een eenmalige Google Cloud-configuratie van ongeveer 10 minuten (stap voor stap) en een RushPull-account. Tijdens de beta krijgt elk nieuw account 100 GB gratis; daarna koop je GB of kies je het abonnement Onbeperkt.
Meer hierover: De beste manier om beeldmateriaal naar je editor te sturen